زندان خصوصی ، زندان یا بازداشتگاه مکانی است که در آن افراد توسط شخص ثالثی که توسط یک سازمان محلی محلی ، ایالتی یا فدرال قرارداد می بندد ، از نظر جسمی حبس می شوند یا در معرض بازداشت هستند. شرکت های خصوصی زندان معمولاً با دولت های محلی ، ایالتی یا فدرال توافق نامه های قراردادی منعقد می کنند که زندانیان را مرتکب می شوند و سپس برای هر زندانی که در این زندان محصور است روزانه یا نرخ ماهیانه پرداخت می کنند. امروزه خصوصی سازی زندانها هم به تصرف اماكن عمومی موجود توسط اپراتورهای خصوصی و هم به ساخت و راه اندازی زندانهای جدید و اضافی توسط شركتهای زندان انتفاعی اشاره دارد.
جنبش خصوصی سازی را می توان در خارج از حصر و مراقبت از زندانیان بعد از انقلاب آمریکا منعقد کرد. از توانایی حمل مجرمان و افراد نامطلوب به مستعمرات محروم بود ، انگلیس شروع به قرار دادن آنها بر روی تپه هایی که در بندرهای انگلیس لنگر انداختند (کمپبل ، 2001). انتقال نسبی اداره زندان سان کوئنتین از خصوصی به دولتی به منزله پایان خصوصی سازی نبود. مرحله بعدی با دوره بازسازی (1876-1865) در جنوب و پس از پایان جنگ داخلی آغاز شد. کشاورزان و بازرگانان باید پس از آزادی برده های خود ، جایگزینی برای نیروی کار پیدا کنند. از سال 1868 اجاره محکومان برای تأمین نیروی کار خود به اشخاص خصوصی اعطا می شد (تاد ، 2005). این سیستم تا اوایل قرن 20 پابرجا بود.
دولت فدرال و ایالت سابقه طولانی در قرارداد خدمات خاص با شرکت های خصوصی از جمله خدمات پزشکی ، تهیه غذا ، آموزش حرفه ای و حمل و نقل زندانیان را دارد. گرچه دهه 1980 آغازگر دوره جدید خصوصی سازی زندان بود. با افزایش جمعیت در زندان که ناشی از جنگ علیه مواد مخدر و افزایش استفاده از زندان بود ، ازدحام زندان و افزایش هزینه ها به طور فزاینده ای برای دولت های محلی ، ایالتی و فدرال مشکل ساز شد. در پاسخ به این سیستم عدالت کیفری در حال گسترش ، منافع مشاغل خصوصی فرصتی برای گسترش یافتند و در نتیجه ، مشارکت بخش خصوصی در زندانها از قرارداد ساده خدمات به سمت پیمانکاری برای مدیریت و بهره برداری کامل از کل زندانها حرکت کرد ("پروژه مجازات") ، 2004).
تجارت مدرن خصوصی زندان برای اولین بار در سال 1984 زمانی که به Corrections Corporation of America (CCA) قراردادی برای تصاحب تاسیساتی در شهرستان همیلتون ، تنسی اعطا شد ، ظهور و تثبیت شد. این اولین باری بود که هر دولتی در کشور با بهره برداری کامل از یک زندان به یک اپراتور خصوصی قرارداد منعقد کرده بود (Jail Breaks، 2001). سال بعد ، CCA هنگامی که پیشنهاد داد کل سیستم زندان ایالتی تنسی را با پرداخت 200 میلیون دلار تصاحب کند ، مورد توجه بیشتر مردم قرار گرفت. در نهایت پیشنهاد به دلیل مخالفت شدید کارمندان دولت و بدبینی قانونگذار ایالت شکست خورد (بیتس ، 1998). با وجود آن شکست اولیه ، CCA از آن زمان با موفقیت گسترش یافته است ، همانطور که سایر شرکت های زندان انتفاعی نیز وجود دارد. از دسامبر سال 2000 ، 153 مرکز اصلاح و تربیت خصوصی (زندان ها ، زندان ها و بازداشتگاه ها) با ظرفیت بیش از 119،000 در ایالات متحده فعالیت داشتند.
شرکتهای خصوصی در ایالات متحده 264 مرکز اصلاح را اداره می کنند ، تقریباً 99،000 مجرم بزرگسال را در خود جای داده است (Schmalleger، F.، & Smykla، J. (2007، 2005، 2002) شرکتهایی که چنین مراکز را اداره می کنند عبارتند از Corrections Corporation of America، the GEO Group، In ، و مراکز آموزش جامعه. گروه GEO قبلا به عنوان اوراق بهادار Wackenhut شناخته می شد و شامل شرکت های Cornell است که در سال 2010 با GEO ادغام شدند.
Corrections Corporation of America (CCA) دارای ظرفیت بیش از 80،000 تخت در 65 مرکز اصلاح و تربیت است. گروه GEO 61 مرکز با ظرفیت 49000 تخت مجرم را اداره می کند.
اکثر تأسیسات خصوصی که در مناطق جنوبی و غربی ایالات متحده واقع شده اند ، شامل مجرمان ایالتی و مجرمان فدرال می شوند. طرفداران زندانهای تحت اداره خصوصی ادعا می كنند كه صرفه جویی در هزینه ها و كارآیی عملیات ، زندانهای خصوصی را نسبت به زندانهای عمومی به برتری می رساند و از استدلال خصوصی سازی حمایت می كنند ، اما برخی تحقیقات صحت این استدلالها را تردید می كنند ، زیرا شواهد نشان می دهد كه زندانهای خصوصی نه به وضوح مقرون به صرفه تر است و نه کارآمدتر از زندان های عمومی. ارزیابی 24 مطالعه مختلف در مورد مقرون به صرفه بودن نشان داد که ، در بهترین حالت ، نتایج سوال بی نتیجه است و در بدترین حالت ، تفاوتی در مقرون به صرفه بودن وجود ندارد.
مطالعه ای توسط اداره عدالت آمریكا نشان داد كه صرفه جوئی در هزینه های زندان های خصوصی "به سادگی محقق نشده است". برخی تحقیقات به این نتیجه رسیده اند که هزینه زندانهای انتفاعی بیشتر از زندانهای عمومی است. علاوه بر این ، برآورد هزینه های طرفداران خصوصی سازی ممکن است گمراه کننده باشد ، زیرا تأسیسات خصوصی معمولاً از پذیرش زندانیانی که هزینه بیشتری برای اسکان آنها دارند ، خودداری می کنند. در تحقیقی در سال 2001 نتیجه گیری شد که الگویی برای ارسال زندانیان ارزان تر به تأسیسات شخصی که موجب صرفه جویی مصنوعی در هزینه ها می شود. مطالعه ای در سال 2005 نشان داد که امکانات عمومی آریزونا هفت برابر بیشتر در خانه مجرمان خشن و سه برابر بیشتر در محکومین به جرایم جدی تر است.
شواهد نشان می دهد که سطح پایین کارکنان و آموزش در تاسیسات خصوصی ممکن است منجر به افزایش موارد خشونت و فرار شود. یک مطالعه سراسری نشان داد که حمله به زندانبانان توسط زندانیان 49 درصد بیشتر از زندانهای دولتی است. همان مطالعه نشان داد که حمله به زندانیان هم زندان 65 درصد بیشتر در زندان خصوصی بوده است (آستین ، کانونتری ، 2001).
پس از تجزیه و تحلیل کامل در مورد تأسیسات اصلاحی خصوصی و عمومی ، ممکن است به این نتیجه برسیم که تسهیلات اجرای خصوصی صرفه جوئی و ایمنی بیشتری نسبت به یک مرکز دولتی ندارند. باید از خود بپرسیم ، آیا مبلغی پولی ارزش زندگی یکی از مال خودمان را دارد؟ آمار موجود است ، این حرفه به اندازه کافی سخت است ، ما باید به آن افتخار کنیم و جان شجاع ترین افسران خود را به خطر نیاندازیم تا فقط یک دلار صرفه جویی کنیم.
منابع:
چارلز کمپبل ، "هالک های غیر قابل تحمل". (2001) E. بیتس ، "زندانهای خصوصی" ، ملت ، 5 ژانویه 1998 ، ص. 13. مشاغل خوب اول ، "شکسته شدن زندان: یارانه های توسعه اقتصادی که به زندانهای خصوصی اعطا می شود" ، اکتبر 2001 ، ص. 2. ج آستین و جی کاونتری ، "مسائل جدید در مورد زندانهای خصوصی شده" ، دفتر دادگستری ، فوریه 2001. Schmalleger، F.، & Smykla، J. (2007، 2005، 2002). اصلاحات در قرن بیست و یکم. نیویورک: مک گرا هیل. پروژه صدور حکم ، "خصوصی سازی زندان و استفاده از حبس" (2004) تاد ، دبلیو (2005). سیستم اجاره محکوم. در دائرlopالمعارف New Georgia. در تاریخ 26 مارس 2011 ، از http://www.georgiaencyclopedia.org/nge/Article.jsp بازیابی شده است؟ شناسه = h-2635
نویسنده Corrections.com ، آدریان اسمیت ، یک افسر طبقه بندی برای اصلاحات شهرستان اورنج در اورلاندو ، فلوریدا است. وی دارای مدرک لیسانس علوم عدالت کیفری از دانشگاه آیووا فوقانی و فوق لیسانس علوم عدالت کیفری از دانشگاه اورست است. وی هم اکنون در حال اخذ درجه دکترای خود در رهبری ایمنی عمومی از دانشگاه کاپلا است. آدریان 6 سال است که در زندانها به سر می برد و در سیستم زندان و زندان فلوریدا کار می کند. می توان با وی در [email protected] تماس گرفت
مقالات دیگر آدریان اسمیت
زندانها سرپرست